This page uses content from Wikipedia and is licensed under CC BY-SA.

Fluorek kobaltu(II) – Wikipedia, wolna encyklopedia

Fluorek kobaltu(II)
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny CoF2
Masa molowa 96,93 g/mol
Wygląd czerwona krystaliczna substancja
Identyfikacja
Numer CAS 10026-17-2 (bezwodny)
13817-37-3 (tetrahydrat)
PubChem 24820
Podobne związki
Inne aniony CoO, CoCl2
Inne kationy FeF
2
, NiF
2
Podobne związki fluorek kobaltu(III)
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Fluorek kobaltu(II), difluorek kobaltu, CoF
2
nieorganiczny związek chemiczny z grupy fluorków, w którym kobalt występuje na II stopniu utlenienia. W niskich temperaturach jest antyferromagnetykiem. Stosowany jako czynnik fluorujący[6].

Można go otrzymać przepuszczając fluorowodór nad chlorkiem kobaltu(II) w temperaturze 350–450 °C[6]:

CoCl
2
+ 2HF → CoF
2
+ 2HCl

lub z węglanu kobaltu(II) w reakcji z fluorowodorem bądź kwasem fluorowodorowym:

CoCO
3
+ 2HF → CoF
2
+ H
2
O + CO
2

Fluorek kobaltu(II) tworzy di-, tri- i tetrahydrat. Jest żrący i toksyczny[2]. Słabo rozpuszcza się w wodzie, a podczas ogrzewania jego roztworów do wrzenia rozkłada się tworząc CoF·CoO·H
2
O
[2].

Przypisy

  1. a b c d CRC Handbook of Chemistry and Physics, David R. Lide (red.), wyd. 88, Boca Raton: CRC Press, 2007, s. 4-60, ISBN 978-0-8493-0488-0.
  2. a b c Fluorek kobaltu(II) (ang.) w bazie Hazardous Substances Data Bank (HSDB), Toxicology Data Network, United States National Library of Medicine. [dostęp 2013-04-24].
  3. CRC Handbook of Chemistry and Physics, David R. Lide (red.), wyd. 88, Boca Raton: CRC Press, 2007, s. 8-113, ISBN 978-0-8493-0488-0.
  4. Fluorek kobaltu(II) (nr 236128) w katalogu produktów Sigma-Aldrich (Merck KGaA).
  5. Fluorek kobaltu(II) (nr 236128) (ang.) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) na obszar Stanów Zjednoczonych.
  6. a b F. Asinger, Paraffins. Chemistry and Technology, Pergamon Press, 1968, s. 271–272.